آخرین بروز رسانی اخبار سایت شنبه 24 فروردین 1398
 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

  

 

 

 

  

 
 

بیماری تموم می‌شه اما دوستی‌ها نه

«عدنان و محمد تو محک با هم دوست شدن. عدنان الان خوب شده و فقط برای انجام آزمایش دوره‌ای به محک میاد. برای همین خیلی وقت بود محمد رو ندیده بود و وقتی حالش رو پرسید، محمد با ناراحتی گفت که خیلی وقته اشتهایی به غذا خوردن نداره و به خاطر همین داره لاغر می‌شه. عدنان لبخندی زد و گفت اصلا اشکالی نداره منم وقتی دارو می‌گرفتم* این طوری بودم. بیا با هم مسابقه چاقی بذاریم. از امروز غذای بیشتری بخوریم تا دفعه دیگه که همدیگرو دیدیدم ببینیم کی از اون یکی چاق‌تر شده. من قول می‌دم که تو می‌تونی مسابقه رو ببری. محمد قبول کرد و با لبخند برای گرفتن داروش رفت.»

ادامه مطلب...

...

من هم عضو خانواده محک شدم

نگاهی به خانم جوان و خوشرو کردم. راستش دلیلی که مرا به سمت محک کشانده بود جمله‌ای بود که روی پوسترها دیده بودم: «با هزار تومن چیکار میشه کرد؟» عضو شدم، اما صادقانه بگویم کودکان مبتلا به سرطان و مشکلاتشان اصلاً دغدغه من نبود.

ادامه مطلب...

...

خوشحال باشید تا حالتان زودتر خوب شود

ما اهل جنوب هستیم. بندرعباس زندگی می‌کنیم و به قشم رفت و آمد داریم. شما به جنوب آمده‌اید؟ خیلی قشنگ است و من عاشقش هستم. ماه رمضان امسال آنقدر اصرار کردم تا مادرم اجازه داد روزه بگیرم. 2 روز روزه گرفتم ولی بی‌حس شده بودم و حالم خوب نبود. انگار جان از بدنم رفته بود و برنمی‌گشت.
 

ادامه مطلب...

...

دلم قرص شد

آن روزها همیشه جلوی چشمانم است. بعد از اتمام دوره کارشناسی در تهران، به کرمان برگشته بودم، شهر دوست داشتنی من که گرمای زمین و آسمان پر ستاره‌اش از قلب گرم و ذهن پر رمز و راز ساکنینش خبر می‌دهد. داوطلب انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان بودم. 2 سال بود که هر جمعه برای بازی‌درمانی و قصه‌خوانی به بخش خون و آنکولوژی بیمارستان افضلی‌پور کرمان می‌رفتم. غروب‌های جمعه را انتخاب کرده بودم؛ دلگیری جمعه‌ها را با جانِ دل لمس کرده بودم و چون این دلگیری را برای اهالی بیمارستان بیشتر می‌دیدم می‌خواستم نقشی هرچند کوچک در کم کردن این حس و حال برای کودکان درگیر تخت‌های بیمارستان داشته باشم.

ادامه مطلب...

...

زندگی را از فرزندم آموختم

بعضی از مادران شکوه و شکایت می‌کنند که به دلیل روزمرگی‌های زندگی یک دقیقه از وقتشان مال خودشان نیست و دائم باید در خدمت خانواده باشند اما خستگی و مشغله من سوای روزمرگی‌های زندگی است چون کودک من دچار یک بیماری سخت شد. 

ادامه مطلب...

...
ارسال این صفحه برای دوستان